ҚАБЕКЕҢ БҮГІН 70-ТЕ

Қиыннан қиыстырған ер нағашым,

Мен дағы сынығыңмын — бір ағашың,

Қиынның қиянына құлаш сермеп

Есімде кайратыңмен нәр алғаның.

Жасыңнан болдың ширақ, тәуекелшіл,

Бастайтын кемелдікке — бұл басты сыр,

Мойымай кедейлікке, қиындыққа

Жетілдің, мәуелендің, болдың ұшқыр.

Жігітті ел қолдаған, қыз ұнатқан,

Бағдаттайын жеңгеміз ой жұбатқан,

Бойыңдағы періштең Бақша — шешем

Қыдыр қонған әулие, асыл — дархан.

Үлес алдың өмірден еңбек істеп,

Көнсе көнді, көнбесе, алдың күштеп,

Жетпіске де жеттіңіз мол қайратпен

Тілейтінім әлі де: «жет(іп)+ піс», — деп.

Алдыңыздан қаншама өтті шәкірт,

Үйреттіңіз өнеге, білімнен — құт,

Дос — жаранға, көл болдың ағайынға

Қолың создың жасамай, жалған дағбырт.

Бүгін міне, еменсің, мәуең жайлы,

Бала жеткен, бақытты, ерлі — байлы,

Қалған ғұмыр әбүйір арта беріп

Өзіңе де, бізге де болсын майлы.

Бар мінезің одағай, ерекшелік,

Қалды өзіңдей азамат — ер екшеліп,

Жасай бергін, нағашы, жасай бергін

Ортамызға, жақынға беріп көрік.