АҚСЕЛЕУГЕ

Қосылғандай жаңалық болмысыма,

Үміт болған санама, қалып тұлға,

Күйші ғұмыр екен ғой — Қазақ ғұмыр,

Шашып алған кәусәрін ойға — қырға.

Бәрін тартып алғанда, бодан қылып,

Тірі қалыпты-ау, күй деген алтын — сырға!

Берген екен бағыма күй табиғат,

Жете алмаған, білмеген басқа, зәузат,

Қандай ғажап Алланың берген сыйы,

Бақ пен Сор да — бойыма берген қуат.

Кең даламдай бойымда бостандығым,

Күйден екен, күй кешкен, санам-пырақ.

Сайын далам, тербелген күй бесігі

Махаббатым, болмысым тиесілі!

Өмір — шіркін дейтұғын дүниенің

Күй — батамен ашылған бар есігі.

Келген өмір, келетін, кететұғын

Барлығы да күй — өрнек, күйдің кейпі.

Қазақ көркі күй бейнет, күй жұбаныш,

Ақтабан жыр, бесік жыр, күй — қуаныш,

Түстік өмір, кештікке мал жинаған

Садақасы күй, жанның, мал алданыш.

Болмысы оның күй — құдай, фәниі — тұл,

Тәңірі — көк, биігі Самұрық — құс!

Күйдің көркі, іреңі — ақселеу түс,

Жүректерде ақселеу болмайды күс,

Алпыс екі «Ақжелең» қанымдағы

Қызыл емес, боз емес, ақселеу түс.

Бәрін ұқтым, Ақселеу — күй тірілткен,

Ақселеу іс, аңсаған, ақселеу түс.

07.02.2006ж.